ŞİMDİ

 

Önceleri emmim, dayım vardı,

Küçükler, büyükleri sayardı,

Herkesin, mecnunu leylası vardı,

Şimdi, dikenli gül bile kalmadı ana !

 

Eskiden güneş başka doğardı,

Domates, biber burnuma burcu, burcu kokardı,

Aç komşuya, toklar bakardı,

Şimdi, bir kuru ekmek veren bile kalmadı ana !

 

Kerpiçli duvarlar dökük olurdu,

Dibinde tornet misket olurdu,

Kapımızın önünde itimiz doğru dururdu,

Şimdi, evdeki çocuklara söz geçmiyor ana !

 

Bağ bahçe yolardık ara sıra,

Hudut yoktu gezerdik ora bura,

Omuzluklu askılarla giderdik bedava suya,

Şimdi, paramızla temiz su bulamaz olduk ana !

 

Güvercin besler kuş çekerdik,

Kapımızın önünde ay çekirdek ekerdik,

Tadı olsun diye başkasının kapısından sökerdik,

Şimdi, bir şeye el uzatsan hırsız diyorlar ana !

 

Ana vallahi seni hala çok seviyorum,

Bir daha o günler geri gelir mi bilmiyorum ?

Senin acı çorban yerine, duru aş içiyorum,

Yufkanın içindeki somun, burnumda tütüyor ana !

 

Geçen baktım da mahallede kimse kalmamış,

Senin diktiğin otlar, hala solmamış,

Lakin, bizimkilerde insanlık kalmamış,

Eski töre, muhabbet kalmamış ana !

 

Mahalleden şu an Ankara'yı seyrediyorum,

Herkese zevkle beni nasıl dövdüğünü söylüyorum,

Karşı gelmesinler diye çocuklara harçlık veriyorum,

Tatlı aşını, çatlık kaşını çok özlüyorum ana !

 

Demek ki bu memleketin fakiri de zengini de ben,

Dilimden düşmeden anam hiç sen !

Doğruyu birilerine anlatırken,

Dinlemeden susturdular ana !